Vanaf mijn 25e jaar zocht ik naar boeken die gingen over de zin van het leven, de dood en wat daarna. Ik kwam dus vaak in de esoterische hoek van de boekhandel terecht. Zo kwam ik op mijn 33^e (1987, how time flies!) een boekje over handlijnkunde tegen en heb het meteen gekocht.

 Handen, hoe ze eruit zien en hoe mensen ze gebruiken, expressief, zoals Spanjaarden of Italianen, of wat terughoudender, hebben me altijd geboeid. Ze zijn de meest beweeglijke delen van ons lichaam; we kunnen er wreed mee zijn of eindeloos teder en liefdevol; linker- en rechterhand ondersteunen en helpen elkaar in een vloeiend samenwerkingsverband om datgene wat wij als persoon willen tot uitvoer te kunnen brengen.

 Dus zo’n boekje leek me wel wat: al die lijnen en tekens in je hand, het staat er vol mee, wat heeft dat nog allemaal meer te vertellen over de persoon die eraan vastzit? Natuurlijk was ik ook nieuwsgierig naar mijn eigen handen….

Thuisgekomen (ik woonde destijds in Amsterdam) bleek ik niet geïnteresseerd in het boekje, ik wilde iemand horen, zien en spreken uit de praktijk die ermee werkte, dat leek me veel leuker.

 Binnen de week las ik een advertentie over een vrouw die van Nederland naar Israel was geëmigreerd en kwam overvliegen om een cursus van een week in de avonduren te geven over handlijnkunde. Dat was destijds in de ‘Kosmos’, een enorm cursusgebouw op het alternatieve vlak op de Prins Hendrikkade; het bestaat nu niet meer. Het bleek een schot in de roos: deze vrouw had al 20 jaar praktijkervaring als handlijnkundige en kon er heel enthousiast over praten, waardoor wij er als groep ook heel enthousiast van werden. Ok, ze wilde nog wel een vervolgcursus geven van een week, maar daarna moest ze toch echt terug naar Israel.

 Hoe nu verder? Ik had net de smaak te pakken en wilde meer! Via via kwam ik bij Lies Franse terecht die van handlijnkunde haar beroep had gemaakt, door handen te lezen en cursussen te geven. Ze woonde op de Keizersgracht en ontving mensen, ook beroemdheden, uit het hele land, maar was daar zeer integer over door nooit namen te noemen. Ik heb twee-en-een-half jaar met veel plezier en interesse de opleiding bij haar gevolgd en met succes afgesloten; ik was nu zelf handlijnkundige.

 Om ervaring op te doen heb ik van iedereen die het maar wilde in mijn omgeving de handen gelezen; ik ging naar paranormaal beurzen, gaf consulten en twee keer een cursus. In het onderwijs heb ik vele handen van studenten gelezen; ik zag dat als een extra vorm van begeleiding. Ik vond het mooi om op een heel persoonlijk en soms diep niveau tot contact met mijn studenten te kunnen komen, heel anders dan als lerares Engels voor de klas. Toch gebruikte ik ook mijn vak om met ze over ‘het leven’ te praten…

 Nu ik mijn praktijk heb sinds Februari merk ik dat er ook veel belangstelling is voor het handen lezen, afzonderlijk of in combinatie met het Talentenspel.

 
* Wat is handlijnkunde?

Handlijnkunde, net zoals allerlei andere disciplines zoals Astrologie of Numerologie, is een manier om je bewustzijn te ontwikkelen en te verruimen; ik kan vertellen over je karakter, je activiteiten, je relaties en je gezondheid. Ik wijs ook aan welk teken ik zie en vertel waar het voor staat.

Voor mij is handlijnkunde niet meer of minder dan een manier om mijn intuïtie te laten stromen. Ik heb de handen blijkbaar nodig als ‘handvat’ om dat op gang te laten komen.

Voordat we beginnen maak ik eerst een afdruk van je handen met drukinkt (goed afwasbaar) voor mijn archief. Zo heb ik je handen bij me; mocht je na het consult nog een vraag hebben, dan kijk ik op de afdruk, hoef je dus niet langs te komen.

 Voor meer informatie of het maken van een afspraak kun je altijd mailen of bellen (zie ‘contact’))